In De Secretarie organiseert het museum tijdelijke tentoonstellingen. Tot 1984 werkten hier de ‘ambtenaren ten stadhuize’. Bij de bouw in 1759 was de ruimte als kamer van de ‘Wagt’ en als ‘gevangenhuis’ in gebruik. De tentoonstellingen gaan over de geschiedenis van Sloten of sluiten aan bij de toverlantaarnpresenatie op de museumzolder.

 

Tentoonstelling 2017 


VAN BINNEN NAAR BUITEN EN VAN BUITEN NAAR BINNEN

Sofie Hupkens en Reinder Homan exposeren in Sloten

Vanaf 31 maart exposeren de kunstenaars Sofie Hupkens en Reinder Homan uit Bakhuizen hun bijzondere werk in Museum Stedhûs Sleat. Op het eerste gezicht lijkt de combinatie van beider werk niet voor de hand te liggen.


Sofie Hupkens maakt bronzen beelden in verschillende formaten en Reinder Homan is één van Nederlands bekendste etsers. Ook de onderwerpen die beide kunstenaars kiezen liggen ver uit elkaar. Reinder Homan vindt zijn inspiratie vooral in de natuur en heeft een voorliefde voor bomen terwijl de beelden van Hupkens vaak uit gestileerde menselijke figuren bestaan.


Toch is er een belangrijke factor die de beide kunstenaars bindt en een bijzondere reden om een gezamenlijke tentoonstelling in te richten in het museum van Sloten.


25 jaar samen onder één dak


Met deze bijzondere tentoonstelling markeren Reinder Homan en Sofie Hupkens het feit dat ze dit jaar 25 jaar onder het zelfde dak leven, wonen en werken. Toen ze elkaar een kwart eeuw geleden vonden hadden ze beiden afzonderlijk al naam gemaakt als respectievelijk beeldhouwster en grafisch kunstenaar. Op zoek naar een gezamenlijk onderkomen kwamen ze terecht in Bakhuizen waar ze een huis lieten bouwen waarin twee afgescheiden ateliers werden gerealiseerd. Daar werken zij sindsdien aan hun beelden en etsen. Vaak gelijktijdig maar nooit in een samenwerkingsverband.


Reinder Homan; "We zijn natuurlijk geïnteresseerd in elkaars werk maar niet bepaald elkaars coach. Wel zo nu en dan elkaars klankbord. Ik vind wel eens


een geel Post-It-briefje op een proefdruk met daarop; ‘volgens mij staat die boom scheef’. Andersom trekt Sofie zich meestal ook geen donder aan van mijn op- of aanmerkingen. En dat vinden we allebei prima!"


De beide levenspartners hebben een enkele keer eerder gezamenlijk hun werk geëxposeerd maar ze zijn er erg terughoudend in.


Reinder Homan; "Het moet niet zo zijn dat als één van ons gevraagd wordt om werk tentoon te stellen dat je dan automatisch de ander erbij krijgt".


Toch blijken hun werelden ondanks alle verschillen prachtig te harmoniëren. Want de bronzen mensfiguren van Hupkens lijken verstild en naar binnen gekeerd, evenals de natuurtaferelen op de etsen van Homan.


Ook het donkere patine van het brons correspondeert prachtig met de ingetogen zwarten en grijzen van de etsen. Wat hun werk verder gemeenschappelijk heeft is de uitstraling van concentratie en vasthoudendheid die getuigt van een grote liefde voor hun vak en ambacht.


Sofie Hupkens


Sofie Hupkens werd geboren in Brazilië waar haar Nederlandse vader landbouwingenieur was. Op dertienjarige leeftijd keerde het gezin terug naar Vlissingen.


Sofie Hupkens; "Ik kon uiteraard wel Nederlands spreken maar niet goed schrijven. Dat was lastig op school. Naast ons huis in Vlissingen stond echter een gebouw van de kunstkring. Daar kon je boetseren. Ik kwam daar graag! Daar ontstond mijn fascinatie voor beeldhouwen. Met je handen de klei vormen tot iets moois en soms ook lekker hakken en beuken!"


Tegen de zin van haar ouders in koos zij voor de beeldende kunst en studeerde zij in Breda, Maastricht en uiteindelijk ook in haar geboorteland, in Rio de Janeiro.


Naast dat Sofie’s sculpturen in vele openbare en particuliere collecties te vinden zijn, staan er in verschillende gemeenten beelden van haar in de openbare ruimte, zoals het monument ter nagedachtenis aan het ‘Jordaanoproer’ op de Noordermarkt in Amsterdam, het Verzetsmonument in Delft en voor veel Friezen het bekende beeld in Workum van de monnik Uffing.


Sofie Hupkens;"Veel werk van mij komt tevoorschijn uit mijn eigen binnenwereld maar soms werk ik ook in opdracht. Uit mijzelf was ik nooit op het idee gekomen om een monnik te maken. Maar het leuke van werken in opdracht is dat je je dan moet verdiepen in het onderwerp en dat levert heel verrassende dingen op."


Voor de tentoonstelling in Sloten heeft Hupkens speciaal een aantal kleine beeldjes vervaardigd met als thema vruchtbaarheid. Deze zijn in het museum zwevend aan de wanden bevestigd waardoor ze een heel speciale driedimensionale werking krijgen.


Reinder Homan


Reinder Homan groeide op in Drenthe waar hij als jongen vooral te vinden was in de natuurgebieden. Het tekentalent was al aanwezig maar het leek er op alsof hij zijn toekomst zou vinden als boswachter.


In plaats van een boswachter die kon tekenen werd Reinder een kunstenaar met een buitengewone liefde voor de natuur. Op de kunstacademie ging voor deze plattelandsjongen een heel nieuwe wereld open. Daar maakte hij kennis met de grafische kunst en met gecompliceerde etstechnieken.


Reinder Homan; " Ik vond het proces van etsen iets magisch hebben! Bij het etsen kras je met een naald in de waslaag op een koperen of zinken plaat. Met een zuur laat je de lijnen uitbijten in de plaat. Hoe dieper je etst, hoe meer inkt de groef kan bevatten en hoe zwarter de lijn uiteindelijk wordt op het papier tijdens het drukken. Zo creëer je een heel scala aan grijs- en zwarttinten. Het mooie van etsen is bijvoorbeeld dat zelfs het aller-dunste lijntje haarscherp blijft. Dat bereik je met geen enkele andere techniek."


Dat het uiteindelijke resultaat van zijn arbeid soms pas maanden later zichtbaar wordt vind Homan juist een uitdaging.


"Er zit een bepaald gokelement in het vervaardigen van etsen. Je ziet bij het etsen eigenlijk niet goed wat je doet. Ik heb ook wel eens een lange tijd aan een ets gewerkt en dan blijkt achteraf dat hij totaal mislukt is. Je moet dus vrij overtuigd zijn van elke lijn die je zet. Maar als het lukt kun je een flink aantal afdrukken maken, waarmee je meerdere mensen blij kunt maken. Dat kan bij een olieverfschilderij dus nooit. "


Werken van Reinder Homan zijn opgenomen in de collecties van onder meer het prentenkabinet van het Rijksmuseum Amsterdam, het Rembrandthuis, het Drents Museum in Assen, het Fries Museum in Leeuwarden, Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam.


Kunstrecensent Wim van der Beek omschreef Reinder Homan ooit als een kunstenaar in wie ambachtsman, dromer en dichter samen komen en wiens etsen op eenzame hoogte staan.


Van binnen naar buiten of andersom


De titel van de tentoonstelling luidt; Van Binnen naar Buiten en van Buiten naar Binnen’. Deze titel verraadt het een en ander over de verschillende manier van werken van de beide kunstenaars. Bij Sofie als beeldhouwster ontstaan haar ideeën voor beelden en figuren als het ware autonoom in haar binnenwereld en komen op een gegeven moment, soms pas jaren later, naar buiten. Bij haar man Reinder gaat het precies andersom. Op zijn wandelingen door Gaasterland laat hij zich inspireren door de natuur. Daar maakt hij vervolgens een weergave van door middel van etsen. Het creatieve proces verloopt dan van buiten naar binnen.


Hun tentoonstelling sluit perfect aan bij de wens van het museum om het werk van kunstenaars uit Friesland, en met name die uit Gaasterland, meer onder de aandacht te brengen van het publiek dat elk jaar Sloten komt bezoeken.


Vanaf 1 april tot 1 september is de tentoonstelling voor het publiek te zien in Museum Stedhûs Sleat in Sloten.

 

 

 

Tentoonstelling 2016

  

TENTOONSTELLING VAN HET WERK VAN EVERT VAN HEMERT

IN MUSEUM STEDHÛS SLEAT

Het werk van Evert van Hemert wordt  momenteel, naast de reguliere collectie, door heel ons museum getoond. De expositie bevat zowel schilderijen als in brons gegoten beelden. In zijn werk lopen een aantal tegenstellingen dwars door elkaar: kort en dik versus lang en dun, hoer versus madonna en werkelijkheid versus fantasie. Steeds terugkerende elementen zijn de vrouw, het paard, circus en een enkele stier of varken en sinds zijn Friese jaren het landschap: lucht, licht en leegte.

Van Hemert begon ooit met pentekeningen en aquarellen. Op zijn vijftiende weggelopen van school en huis bleef hij in Frankrijk in leven door tekeningen te maken die hij verkocht. Daar ontdekte hij geld te kunnen verdienen met wat hij maakte. Maar op de een of andere manier verbaast hem dat nog altijd: “Je maakt iets waar niemand op zit te wachten en toch wordt het verkocht.”.

Van Hemert is nooit echt tevreden; het moet altijd beter. Daardoor draagt elk werk weer de kiem in zich voor het volgende en wellicht is dat ook verklaring voor zijn hoge productiviteit.

In de loop der jaren heeft van Hemert een bekende naam weten op te bouwen in de Nederlandse kunstwereld.


 STANDBEELD VOOR DE DEUR

Ter gelegenheid van de opening van zijn expositie heeft de kunstenaar een van zijn beelden geschonken aan het museum en daarmee aan alle inwoners van Sloten. Dit beeld heeft een plek gevonden in de openbare ruimte aan het Diep, precies tegenover de ingang van het museum.

Het beeld komt uit de privécollectie van de kunstenaar zelf en droeg tot 26 maart jongstleden de naam “De Dorpsomroepster”.

Nu is Sloten niet erg groot maar wel al eeuwenlang een heuse stad. De Slotenaren zijn er sindsdien buitengewoon trots op dat ze geen dorp zijn en argeloze bezoekers die zich vergissen worden gewoonlijk onmiddellijk terecht gewezen. Niet in de laatste plaats door de in wijde omtrek bekende  echte ´stedsomropper´ uit Sloten Pieter Haringsma. Met dit in gedachten is het beeldje door de beeldhouwer inmiddels omgedoopt. Als eerbewijs aan de huidige stadsomroeper draagt het nu de naam “Pietsje”.

Leuke bijkomstigheid voor de duur van de tentoonstelling is dat de expositie bij wijze van spreken nu eigenlijk al voor de deur van het museum begint!